Правосудниот испит отвори нови несогласувања меѓу владините партнери.
Прашањето за јазикот на кој треба да се полага правосудниот испит предизвика различни реакции во владејачката коалиција.
Додека дел од партнерите бараат можност кандидатите да го полагаат испитот и на албански јазик, други предупредуваат дека таквото решение мора да биде во согласност со постојната законска рамка.
Премиерот Христијан Мицкоски смета дека правосудниот систем треба да функционира според принципот на правична застапеност, познат како „франка лингва“. Тој нагласи дека до Владата не е доставено барање испитот да се спроведува исклучиво на албански јазик.
Според Мицкоски, потребно е да се направи разлика меѓу одделните сегменти од испитот. Тој посочи дека практичниот дел, кој опфаќа симулација на судски постапки, и понатаму треба да се одвива на македонски јазик.
ЗНАМ предупредува на можни последици за коалицијата
Од Движењето ЗНАМ излегоа со поинаков став, нагласувајќи дека секое решение мора да има јасна уставна и законска основа.
Партијата претходно предупреди дека би можела да ја напушти владината коалиција доколку биде прифатен предлогот теоретскиот дел од испитот да се полага на албански, а практичниот на македонски јазик.
Според ЗНАМ, ова прашање не треба да се разгледува низ призмата на етничките интереси или политичките договори, туку исклучиво преку почитување на законите.
Претседателот на партијата, Максим Димитриевски, побара лидерска средба со коалициските партнери, на која би се разгледале различните позиции и би се утврдиле границите до кои може да се оди при евентуалните промени.
ВЛЕН поддржува пофлексибилен модел
За разлика од ЗНАМ, коалицискиот партнер ВЛЕН го поддржува предлогот кандидатите да имаат можност писмениот дел од правосудниот испит да го полагаат на јазикот на кој го завршиле високото образование.
Според ваквиот пристап, усниот дел би продолжил да се спроведува на македонски јазик.
Од ДУИ став дека правото на употреба на мајчиниот јазик е регулирано со Законот за употреба на јазиците и оценуваат дека поставувањето дополнителни ограничувања би претставувало непочитување на законските одредби и претворање на јазичните права во предмет на политички преговори.
