Роверот Персеверенс на НАСА откри нови докази дека водената историја на кратерот „Језеро“ на Марс била многу посложена отколку што досега се претпоставувало.
Истражувањето покажува дека областа била место каде што се сретнале различни хидролошки системи.
Научниците идентификувале најмалку три одделни периоди во кои водата ги менувала марсовските карпи.
Станува збор за подземни води богати со јаглерод диоксид, вода од древно езеро, а подоцна и жешки подземни течности поврзани со хидротермални процеси.
Откритието укажува дека водата на Марс не била присутна само во една фаза, туку повторно и повторно циркулирала низ карпите, оставајќи различни геолошки траги.
Наодите можат да помогнат во откривањето на тоа како се менувала животната средина на Марс и дали некогаш постоеле услови погодни за живот.
Првата епизода: подземна вода и карбонати
Според научниците, првата голема епизода се случила кога подземна вода богата со јаглерод диоксид продрела низ карпи богати со оливин. Хемиските реакции меѓу водата и оливинот создале карбонатни минерали во пукнатините на карпите. Денес овие канали се забележуваат како изразени гребенести структури, бидејќи околната, помека карпа со текот на времето еродирала.
Карбонатите се важни за истражувањето на Марс бидејќи сведочат за некогашните реакции меѓу водата и карпите и им помагаат на научниците да ги реконструираат условите што владееле на планетата во далечното минато.
Втора епизода: древното езеро
Вториот период на дејствување на водата најверојатно бил поврзан со древното езеро што некогаш постоело во кратерот „Језеро“.
Во дел од карпите се пронајдени траги од силициум, кој може да настане при процеси во кои водата го менува оливинот. Особено значајно е тоа што поголеми количества силициум се пронајдени во карпи кои некогаш биле под нивото на езерото. Тоа укажува дека површинската вода имала улога во подоцнежната промена на карпите.
Трета епизода: жешка вода од длабочината
Најинтересните докази доаѓаат од последната фаза.
Во источниот дел на „Margin Unit” се пронајдени минерални жили дебели околу 25 сантиметри, составени од калциум сулфат и флуорит.
Присуството на флуорит е особено значајно бидејќи овој минерал често се создава кога жешка вода циркулира низ вулкански карпи. Тоа укажува дека по претходните интеракции со подземни и езерски води, областа поминала и низ подоцнежна хидротермална фаза – период во кој загреана вода циркулирала низ карпите под површината на Марс.
