ПРЕДУПРЕДУВАЊЕ: Доколку анксиозноста и грижите се интензивни, траат долго време или значително се мешаат во секојдневието, овие техники за самопомош не се замена за разговор со психолог, психотерапевт или друг професионалец за ментално здравје.
Правило 18 и 30
Доколку навечер, кога се е посмирено, вашиот ум е исполнет со бесконечен список на проблеми, непријатни разговори и сценарија што се уште не се случиле, „правилото до 18:30 часот“ може да звучи премногу едноставно.
Во психологијата, постои техника позната како „време за грижи“, како и „одложување на грижите“. Идејата е дека, наместо да дозволиме грижите да се задржуваат во текот на денот, одвојуваме краток временски период во кој свесно ќе се справиме со нив.
18:30 часот нема никаква посебна психолошка моќ. Зад ова вирално правило лежи техника што експертите за ментално здравје всушност ја користат. Кога ќе се појави загрижувачка мисла надвор од овој период, можеме накратко да ја запишеме и да се потсетиме да се вратиме на неа во одредено време следниот ден. Потоа можеме да размислиме дали проблемот има конкретно решение и, доколку е така, да направиме план.
Правилото во 18:30 часот не треба да се сфаќа како ментална промена што не тера да се грижиме до 18:29 часот, а потоа да се смириме минута подоцна. На тоа треба да се гледа како граница помеѓу размислувањето што може да доведе до решение и поминувањето на вечерта размислувајќи за проблеми врз кои моментално немаме контрола.
Нема докази дека 18:30 часот е подобро од 17:00, 19:00 или 20:00 часот.
Професионалците предлагаат специфичен период што одговара на вашиот дневен ритам, а не универзален часовник. Некои експерти предлагаат околу 10 до 15 минути на ден во текот на кои си дозволуваме да се справиме со грижите, а потоа да го завршиме тој период.
Во текот на денот, запишувајте ги мислите што ви паѓаат на ум, наместо секој пат веднаш да ги анализирате. Одвојте краток временски период – да речеме 15 или 20 минути – во кој ќе го погледнете она што сте го запишале и ќе размислите што всушност можете да направите.
Ако проблемот има конкретно решение, запишете го следниот чекор. Ако нема такво решение или не можете да промените ништо таа вечер, оставете го за утре.
Кога ќе се најдете себеси како ја вртите истата приказна повторно по избраниот „рок“, идејата не е да бидете лути на себе што сте ја имале таа помисла. Само признајте си себеси дека сепак ќе се навратите на тој внатрршен конфликт кога ќе имате доволно време за тоа.
Би било погрешно да се претстави оваа техника како лек за анксиозност. Нека биде ваш мал дневен ритуал сонкој ќе го научите мозокот на една корисна работа: не секоја загрижувачка мисла е задача што мора веднаш да се реши!
